10-dniowa fotograficzna wyprawa po Afganistanie

Zaraz po transferze do hotelu zaczyna się pierwsza sesja zdjęciowa, zaplanowana na popołudniowe światło z góry, które najlepiej sprawdza się w wąskiej uliczce bazaru ptaków Kah Faroshi. Fotografujemy klatki i barwne postacie targu, meczet Shah-Do Shamshira oraz kadrujemy mauzoleum Timura Shaha Durraniego. Na ostatnią godzinę światła grupa wjeżdża na wzgórze Wazir Akbar Khan, skąd panorama o złotej godzinie obejmuje cały Kabul. Miej aparat gotowy od chwili lądowania — pierwsze kadry pojawiają się już kilka godzin po przylocie.

Poranny lot zabiera Cię na południe, do Kandaharu — miasta założycielskiego współczesnego Afganistanu i duchowej stolicy świata Pasztunów; połączenie Kabul–Kandahar kursuje tylko we wtorki, czwartki i piątki, co wyznacza terminy wycieczki. Popołudnie obejmuje mauzoleum Ahmada Szaha Durraniego i sanktuarium Mirwaisa Hotaka, a następnie Kherqa Sharif — Sanktuarium Płaszcza, przechowujące szatę przypisywaną Prorokowi Mahometowi. Fotografowanie w okolicy świątyni wymaga wyczucia, więc kieruj się wskazówkami przewodnika co do tego, kiedy można podnieść aparat. Dzień kończymy przy Chihil Zina, „Czterdziestu Stopniach”, wspinając się do wykutej we wnęce skalnej platformy nad miastem.

Budzik dzwoni na długo przed świtem — na najważniejsze ujęcie dnia: Czerwony Meczet, Masjid-e Surkh, o błękitnej godzinie, gdy czerwona cegła płonie na tle indygowego nieba. Zabierz statyw i jasną szerokokątną stałkę. Po śniadaniu środek dnia spędzamy w zielonym pasie doliny Arghandab, fotografując sady i sceny nadrzeczne, gdy górne światło najmniej nadaje się do architektury. Gdy słońce zaczyna zachodzić, grupa jedzie na wydmy na południe od miasta, by uchwycić linie grzbietów i długie cienie w ostatnim świetle pustyni.

To dzień przejazdu, zaplanowany tak, by dobrze się skończyć. Rano lecimy z powrotem do Kabulu i od razu ruszamy drogą — pięć, sześć godzin przez leżącą na wysokości 3200 metrów przełęcz Unai do doliny Bamian. Miej aparat pod ręką w samochodzie — przełęcz daje ciągłą okazję do szybkich ujęć serpentyn, pasterzy i wysokogórskich pastwisk. Czas jest tak zaplanowany, byś dotarł do „Czerwonego Miasta” Shahr-e Zuhak o zmierzchu, gdy jego zrujnowane wieże rysują się czystą sylwetką na tle gasnącego nieba.

Jesteś na pozycji pod skalną ścianą jeszcze przed świtem, bo około 7:00 wschodzące słońce uderza wprost w piaskowcową ścianę, a nisze 55- i 38-metrowego Buddy łapią bezpośrednie, czołowe światło. Poranek toczy się dalej wewnątrz systemu grot, gdzie wciąż dostępne są uszkodzone freski, po czym grupa fotografuje Shahr-e Gholghola, Shahr-e Zuhak oraz spokojniejsze buddyjskie nisze w dolinie Kakrak. Późnym popołudniem fotografujemy — i pijemy — herbatę z rodziną w domach wykutych w skale, co jest jedną z najlepszych okazji na całej trasie do portretów środowiskowych. Przed każdym ujęciem pytaj o zgodę — przewodnik przetłumaczy.

Kolejny wczesny wyjazd, i warto — Band-e Amir najlepiej fotografować przed godziną 8:00, gdy tafla jezior wciąż przypomina szkło, a tamy trawertynowe mają najbardziej nasycony kontrast na tle błękitu. Poranek spędzamy, przemieszczając się między jeziorami terenówką, fotografując odbicia, ściany tam i sanktuarium Hazrat Alego, zanim popołudniowy wiatr zmarszczy taflę wody. Filtr polaryzacyjny dziś naprawdę zarabia na swoje miejsce w plecaku. Po powrocie do Bamianu zostaje czas na fotografię uliczną na targu przed kolacją.

Długi przejazd na północ, osiem, dziewięć godzin, jest jednocześnie dniem zdjęciowym. W Samanganie fotografujemy Takht-i Rustam, stupę wykutą prosto w litej skale, oraz jaskiniowy bazar, gdzie snopy naturalnego światła wpadają do podziemnych straganów — podnieś ISO i pracuj z ręki. Krótki postój w Kholm przerywa ostatni odcinek trasy. Dzień jest tak zaplanowany, byś dotarł do Mazar-i-Szarif w samą porę na sfotografowanie fasady Błękitnego Meczetu w ostatnim świetle.

Bardzo wczesny start stawia Cię na dziedzińcu Błękitnego Meczetu jeszcze przed świtem, gdy wewnętrzne światła świątyni wciąż jarzą się na tle ciemnego nieba, a słynne białe gołębie są najbardziej aktywne. Po zakończeniu porannej sesji jedziemy do Balkhu, do meczetu Khwaja Abu Nasr Parsa, wałów twierdzy Bala Hisar i dziewiątowiecznego meczetu No Gonbad — jednego z najstarszych meczetów Azji Środkowej i prawdziwej lekcji wczesnoislamskiego sztukatorstwa. Po powrocie do Mazaru popołudnie obejmuje mauzoleum Baba Mazariego i bazar, doskonały teren na portrety i zdjęcia detali.

Rano lecimy z powrotem do Kabulu i poświęcamy stolicy porządną fotograficzną sesję. Bazar ptaków Kah Faroshi odwiedzamy po raz drugi w jego najlepszym popołudniowym świetle, a potem twierdzę Bala Hisar i uliczki Murad Khani, dzielnicy starego miasta odrestaurowanej po 2010 roku przez Trust Aga Khana. Jeśli grupa woli, jest opcjonalny wyjazd 45 minut na północ do Istalifu, wioski, która od wieków wytwarza charakterystyczną ceramikę w niebieskiej glazurze — warsztaty są mroczne, więc jasny obiektyw pomoże bardziej niż lampa błyskowa.

Ostatni poranek oferuje trzy ostatnie tematy: buddyjską stupę Shewaki z okresu kuszańskiego, ogrody Bagh-e Babur oraz meczet Id Gah. Potem transfer na lotnisko i popołudniowy wylot — rezerwuj loty na 17:00 lub później. Kopię zapasową kart pamięci zrób wieczorem wcześniej, a nie przy bramce.